We begonnen met een zeker gevoel van overschatting aan deze match, en dat beterde er niet op toen Thomas na een seconde de 0-1 binnenknalde. Van vorig seizoen herinnerden we ons Intoxicoche als een mindere tegenstander, bij de rust hadden we beter moeten weten. Het stond “maar” 2-3, en de overtuiging dat dit nooit mis kon gaan was nog (te) sterk aanwezig.
We liepen uit tot 3-6, begonnen rustig uit te tikken. Niet te missen kansen werden verknald, maar geen erg. Dachten we. Toen ging opeens het licht uit, bij de hele ploeg. Een man laten lopen, nog eens één laten lopen, de tegenstander die vleugels kreeg… Voor we er erg in hadden stond het 8-6. De eerstvolgende keer dat we op 10 minuten van het eind comfortabel voor staan en de tijd rijp lijkt voor frivoliteiten hebben we nu in elk geval ons equivalent van de slogan “Always remember Lierse” in de spelerstunnel van Leeds United, tot enkele jaren geleden.
Er viel net voor affluiten nog een geschenk uit de lucht. De scheidsrechter zag een penalty en Ben zette om: 8-7. Op de valreep leidde een combinatie Lander-Ben nog de allang niet meer verdiende 8-8 in.
Goals: Ben (3), Thomas (2), Koen (1), Kristof (1), Lander (1)
Assists: Lander (3), Koen (2)
Reacties
Reageren?