‘Net als alle andere inwijkelingen heb ik me natuurlijk al de vraag gesteld wat er nodig is om echt als Brusselaar aanzien te worden. Als je niet meespeelt in de caféploeg van de Monk, valt dat niet mee.’

Joost Vandecasteele, Brussel Deze Week, 28 oktober 2010

‘CD&V moet ook durven het debat te voeren in café Hopper in Antwerpen en in De Monk in Brussel, twee plaatsen waar niet meteen CD&V-publiek komt.’

Rik Torfs, De Standaard, 24 november 2010

‘We zitten in hartje Brussel, maar dit café heeft bijvoorbeeld wel nog een koer en een zaalvoetbalploeg, één van de slechtste van Brussel trouwens.’

Sven Gatz, De Morgen, 26 april 2008.

De grap SK Monk werd bedacht in de zomer van 2004 bedacht aan de cafétoog. Stichtend voorzitter-voor-het-leven was Benoit Will, die nogal expliciet streefde naar een mengeling van zweet en bier, met een soms wisselende visie op het na te streven evenwicht. Willie organiseerde stoempfestijnen, petanquetornooien, nieuwjaarsrecepties, fuiven. Op zijn deurbel stond: ‘Benoit Will, voorzitter SK Monk.’ Hij leefde, at en dronk voor zijn ploegje. Van de toevallig verschenen ik-kan-niet-sjotten-maar-misschien-wel-keepen tot een ex-toptalent van KV Mechelen: iedereen was welkom.

Het seizoen 2004-2005 van de Brusselse Zaalvoetbalcompetitie werd niet enkel gekleurd door een eerste deelname van SK Monk, maar ook door die van een ploeg met de naam Scream Team. De statistieken van Scream Team vervulden de toenmalige spelerskern van SK Monk met verbazing en hoop. Deze ploeg werd week na week ingemaakt met scores tot 12-0 of 0-27. Zelf waren we niet veel beter bezig, wij verloren onze matchen met een gemiddelde van slechts acht doelpunten verschil. Een voorlaatste plaats met 1 punt meer dan Scream Team (0), dat was omstreeks de eerste winterstop toch al meer dan niks. De dag kwam van het grote treffen: Scream Team – SK Monk. Een topper, een zespuntenmatch in de buik van de C-reeks. Scream Team, zo werd kort voor de aftrap verduidelijkt, was een integratieproject uit de geestelijke gezondheidszorg. Aha, meenden we nu te hebben begrepen: vandaar die rare naam. We verloren met 7-0.
Op dinsdag 8 februari 2005 voltrok zich het mirakel. Na zeventien verliespartijen, één enkel gelijkspel en 106 tegendoelpunten won SK Monk (SK staat voor Sint-Kathelijne, het plein) z’n allereerste wedstrijd. Sindsdien ondergaat SK Monk een permanente evolutie. In het seizoen 2010-2011 grepen we nipt naast promotie naar de B-reeks. Van Willie namen we, met spijt, afscheid in de zomer van 2010. Hij stichtte een nieuwe caféploeg, BOB Merlo.

Enkele oude getrouwen van SK Monk zijn vandaag nog steeds van de partij bij SK Monk, maar de ploeg vernieuwt zichzelf voortdurend. Wat nooit verandert zijn de waarden: fairplay, respect voor de scheidsrechters, voor de vrijwilligers van de VGC… SK Monk is vooral altijd een hechte vriendengroep gebleven, die elke dinsdagavond samenkomt voor training en één keer per jaar, in september, het licht gaat uitdoen in dancing Le Trébuchet, langs de N4 in Jannée.
Er is sinds 2006 ook een meisjesploeg, Las Monkitas. Ook ooit begonnen als grap, maar volgens mediaberichten uitgegroeid tot een te duchten tegenstander. In de zomer trekken we met gemengde teams de Brusselse parken in, en is iedere passant(e) meer dan welkom om mee te doen. Is er te veel volk, dan zetten we de doelen wat verder uit elkaar.
De ambitie voor het huidige seizoen is duidelijk. Met de gasten van Goalgetter, Azzurrini, Sheffield Tuesday strijden om titel en promotie. Onze speeldata en klassement staan hier.